Sen hiç deli gibi severken,
Buz gibi duş aldın mı güzelim,
Sevdiğin insanı kaybetmemek için,
Ona sımsıkı sarılırken,
Biran da boşaldı mı kolların,
Gözyaşlarınla beraber....
Kahkahalar içerisinde zaman geçirirken,
Hıçkıra hıçkıra ağladın mı hiç?
Bir avuç ilaç ile yürümenin,
Lahana gibi kat kat giyinmenin,
Ne anlama geldiğini biliyor musun sen?
Yanarım yanarım da,
Seni unutayım diye,
İçtiğim her paket Malbora sigarasına yanarım,
Çünkü SEN,
Bir paket Maltepe Bile Etmezsin.....
Bir zamanlar neydin be Hasan,
Millet senin karşında düğme ilikliyordu.,
Seni yere göğe sığdıramıyordu.
Düştün mü şimdi bu sefil hayata,
Ayakların nasıl da su alıyor,
Yürürken kaldırımlarda,
Batan bir gemi gibisin adeta...
Bakıyorum da minibüse binecek paran bile yok,
Onun yerine bir çift çorap
Ve haşlanmış bir patates var zulanda.
Acıktın mı yiyesin,
Bir yere gittin mi giyesin diye değil mi Hasan?
Söylesene bana...
Sen de biliyorsun bu hayatın cilvesini artık,
Mercedes yerine tabanvay,
Malbora yerine tütün,
Vay Hasan Vay....
Hiç susmayan cep telefonun nerede Hasan?
Ne o? Neden yüzün asıldı?
Alo diyen dost kalmadı mı?
Yoksa saklıyor musun sattığını?
Utanma Hasan, Sıkılma boşuna,
Düşmez kalkmaz bir Allah'tır bu dünyada...
Hiç dostun kalmadı değil mi?
Bilirim,
Yoksa dolaşmazdın böyle tek başına.
Ama bakıyorumda akıllanamamışsın halâ,
Ne çabuk unuttun,
Seni unutanları,
Dost bildiklerinin kazıklarını,
Çocuklarının rızıklarını bıraktığın o yılları.
Söylesene söylesene bana Hasan!
Akıllanmıyacak mısın?
Tek iyilik meleği sen misin bu dünyada?
Gelmişsin 50 yaşına,
Kalmak mı istiyorsun bir başına.
Tek hazinen Çocukların ve karın,
Onları da kaybetme boşuna,
Çok acı çektiler,
Her Allah'ın günü ağladılar,
Bir kerecik bile seni bırakmadılar,
Şu yastığın, duvarların dili olsa da bir konuşsalar,
Ah baba Ah............
Yağmurlu bir perşembe akşamıydı,
Aylarca okul hasretiyle yaşadım,
Çok uzun zaman olmuştu.
Okul beni özledi mi bilmem ama,
Ben okulu çok özlemiştim.
Biraz heyecan biraz da merak vardı
Hep düşündüm durdum,
Üniversite aratır mıydı acaba?
O unutamadığım lise yıllarını....
Yağmur hızlanmıştı,
Sanki dövmeye başlamıştı heryeri,
Dışarı çıktığımda,
Islanmamak için,
İnsanların kaçıştıklarına tanık olunca,
Yıllar önce yazdığım bir şiir geldi aklıma.
Şöyle derin bir iç çektim,
Ardından da dumanlı bir of,
Başladım hızlı adımlarla yürümeye.
Tam zamanında varmıştım durağa,
Fazla dolu olmayan bir otobüs geliyordu,
Hiç vakit kaybetmeden atladım,
Biletimi attım
Ve kafamı çevirdiğimde...
'HASİKTİR' dedim kendi kendime,
Dondum kaldım oracıkta,
Gözgöze gelmiştik ikimizde.
İşte o anda,
Başladı yağmur yüreğimi ıslatmaya,
Gözyaşlarım olmuştu yağmur damlacıkları adeta.
İRKİLDİM BİRAN ŞOFÖRÜN SESİYLE,
'OĞLUM İLERSENE! ! ! '
Yağmurlu bir akşam,
Dışarı da fırtınalar kopuyor,
İçimdeki fırtınalar gibi.
Yerler ıslanıyor,
Rüzgâr almış başını gidiyor,
Yüreğimdeki dertler gibi.
Camdan insanları seyrediyorum,
Yağmur yağıyor üzerlerine.
Islanmak istemiyorlar,
Sağa sola kaçıyorlar,
Tıpkı senin benden kaçtığın gibi aşkım.
Yağmur damlacıkları göz yaşlarım,
İçime akıttığım,
Sana nedenini açıklayamadığım gözyaşlarım.
Kaçanlar ise,
Ben ve benim dert ortaklarım.
Yağmur bitecek aşkım,
Bu fırtınalar, bu rüzgâr elbet dinecek.
Ama benim sana olan sevgim
Ve gözyaşlarım,
Hiçbir zaman bitmeyecek.
Yine üşüme geldi içime,
Seni hayâl ederken.
Soğukta titreyen insanlar gibi,
Gücüm kalmadı,
Artık sabredemiyorum,
Duygularını itiraf edemeyen aşıklar gibi.
Bak güneş açıyor,
Bulutlar yavaş yavaş gidiyor,
Sana dememişmiydim aşkım,
Yağmur dindi, fırtınadan ise eser yok,
Döndü gene yaşama insanlar,
Kimi rol yapıyor, kimi gerçekten seviyor,
Tıpkı benim seni sevdiğim gibi aşkım...
Gün boyunca yaptıklarım işte bunlar,
Bir parça beyaz kâğıt,
Üzerinde kalemim oynar.
Tüm duygularım akar gider bir yağmur gibi
Ve gözyaşlarım son noktayı koyar...
Dün yine yapayanlızdım,
Eski günlerimi hatırladım biran,
Melul melul ağladım sen yokken.
Eğer birgün gerçekten seversen,
Tıpkı benim seni sevdiğim gibi,
Ne yapacağını bilemiyecek olursan,
Adeta benim gibi çıkmaza girersen,
Sevipte değer bulamadığın vakit,
Işıkların söndüğünü anlayacaksın.
Lakin zaman sin için artık ilerlemiyecek,
Masumiyetin yerini öfkeye bırakacak,
Izdırap çekmeye bailayacaksın.
Şuan da sana söyliyemediğimi
Belki ileride fısıldayacağım kulağına,
Uykudan kalktığın da,
Dönüp arkana bir bakacaksın ki,
Utanacaksın kendinden,
Yanlış yaptığını anlayacaksın er ya da geç,
Gene de bunu söylememe engel olamayacaksın,
Uyan arık Demet uyan da,
Yukarıda aşağıya doğru
Ağır ağır oku
!
!
!