« Önceki |
Nekadar basit değil mi?
Beş harften oluşmuş sadece,
Bu anlamı derin iki heceli kelime.
Ya vardır ya da yoktur insanda,
Varsa senden iyisi yoktur,
Yoksa senden kötüsü yoktur dünyada.
Bence, yaptılarının bileşkesidir
Ya da doğruluğun sana verdiği ödül.
Kaybetmek kolaydır da,
Kazanmak bir ömürdür, ömür....
Açıklamama gerek yok,
Sen anlamını biliyorsun değil mi bu davanın,
Eee koskoca yazarsın nede olsa,
Nobel ödülünü de almışsın,
İyi hoşta gardaş,
Bizim doğuda bir laf var,
Hani şu Ermeniciklerinin katledildiğini,
Övüne övüne söylediğin mübarek yerde.
Bilmem hatırlar mısın!!!
Okumuşsun da adam olamamışsın,
Adam olamamışsın....
Sen geleceksin,
Topraklarımı tehdit edeceksin,
İnsanlarıma zarar vereceksin,
Biz de bakacağız öyle mi?
Bu kadar tarfsız olmayı sana kim öğretti?
Yoksa ödül aldığın yer mi öğütledi?
Madem sicilimiz bozuk,
Barış için,
Neden ulan benim şanlı ordum gönderildi?
Bilirim,
Hatasız kul olmaz.
Yalnız,
Böyle şerefsiz bir hata da hiçbir kula yakışmaz.
Hava nekadar soğuk olursa olsun,
Bu bayrak dalgalandıkça,
Biz pamuklu soykırımı giymeyiz,
Ölürüz de yine üşümeyiz.
Uzun lafın kısası,
Sana ve senin gibilerine,
Hatırlatmak isterim,
Vatanseverlerin gözyaşlarını tutamadığı,
Çanakkaleyi ve Sarıkamışı....
Yok yine de olmaz diyorsan,
Allah versin cezanı...
Öyle Sevmişim Ki,
Dün saydım,
Tam 64 şiir yazmışım sana.
Öyle sevmişim ki,
Ayrılalı yarın tam bir sene olacak,
Deymedi tenim bir başkasına.
Öyle sevmişim ki,
Bak halâ şiir yazıyorum sana...
Benden önce var mıydı sevdiğin,
Bir sen Bir de lise aşkım demiştin,
Sen tek kişi dedin,
Ben sana binlerce ihtimal verdim.
Çünkü seni kabullenmiştim, sevmiştim.
Öncekilerine tamam da,
Ya benimleyken,
Bir kişi bile elini tuttuysa,
SENİ NASIL SEVEYİM......
Mutsuzluktan kıvranacağımı,
Gözüme uyku girmeyeceğini bile bile,
Uzanıyorum şu kahrolası yatağıma.
Ağlamaktan ıslanmış,
Gözyaşı kokan yastığama,
Koyuyorum dertli başımı.
Ve tüm olup bitenleri gizleyen,
Derdime ortak olan yorganımı,
Bir kefen misali çekiyorum üzerime.
Sabahımı düşünmek bile istemiyorum,
Güneş görmeye hasret kalmış bu odada,
Sonsuza kadar uyumak istiyorum.
Biliyorum yarınımın mutsuz olacağını,
Biliyorum yine bu yastığın ıslanacağını,
Yine bu yorganın bana ortak olacağını,
Biliyorum hepsini yaşamışçasına.
Korkuyorum bir gün gelecek,
Yastığımda ıslanmak,
Yorganımda dinlemek istemiyecek beni,
Ben o günün ne zaman geleceğini de biliyorum.